into the wild
Ik kom regelmatig op een plek die ik niet in volle omvang en betekenis kan omschrijven. Iemand zou het kunnen zien als een plek voor outcasts en maatschappelijke vluchtelingen. De meeste mensen zouden het waarschijnlijk zo zien. Ik zie het als een plek voor helden die onbevreesd de verantwoordelijkheid op zich nemen een wereld te redden die niet weet dat ze redding nodig heeft. Één van deze super hero’s had pas onlangs kennis gemaakt met youtube en vond daar een liedje van Eddie Vedder, ‘Society, I hope you’re not lonely without me’. Soundtrack van de film Into the wild. Ik verkeer nog steeds in de veronderstelling dat de superheld de ironie er niet van inzag. De helden leven zonder geld, gespeend van luxe, jarenlang in primitieve, vochtige omstandigheden. Ze weten dat het leven zichzelf leeft en slechts bijgestuurd wordt door goede stijl en motivatie, niet door doelgericht handelen. Met komen en gaan, trial & error, zonder plannen, bedenken of voorbehoud gaat dit al jaren, wellicht kan ik zeggen al eeuwen, goed. Met open ogen blikt men onbevreesd vooruit – precies de andere kant op.
Gister bezocht ik een vriendin van me. Zij is maatschappelijk volledig eh.. hoe zal ik het zeggen…angehaucht? Met drie banen en passie voor alles wat ze ziet knalt ze elk woord de wereld in met rauwe levenslust. De volkomen ongecontroleerde energie die deze vrouw mens maakt is nu ook nog eens verliefd geworden. Ze tempert deze explosie tijdelijk met slaaptekort, flessen wijn en sigaretten. Ze denkt wel eens over haar rol in de maatschappij, die voelt soms wat bijzonder aan. Maar ze overweegt nooit om eruit te stappen, integendeel. Ze omhelst de urban jungle – ze noemt het haar sprookjeswereld – en zegt hardop ‘Ja’ tegen het hele leven. Ze spreek direct en is confronterend, ze beslist intuïtief, vaart blind op haar gevoel en vindt dat ze nog meer op haar gevoel moet afgaan. De laatste tijd vraagt ze zich verwonderd af waarom meer en meer mensen, ook vrienden, zich terugtrekken op kleine eilandjes van designmeubels en carrières. Haar voorlopige conclusie: ‘Het is angst, het is een poging het leven te controleren en beheersen, maar dat is helemaal niet nodig!’
Tags: levenslust, schijnoplossing
27 november, 2008 at 23:56
[...] werken, gedachten ordenen met een stylo tegen een touch screen? Nog even en ik moet verzuchten dat de beste oplossing is alles los te laten… Dat is wel heel erg Zen. Iemand nog een [...]