Ik ben geen fan van muzikanten. Ik ben fan van beroemdheden in het algemeen. Madonna, Prince, Michael Jackson, Britney Spears, hoe fascinerend! Hoe groter en commercieler hoe beter. Hoe leef je? En hoe word je zo’n icoon? De marketing, de absurditeit en het compleet samenvallen van imago, zotheid en vooral een alles penetrerende beroemdheid. Het heeft niets meer van doen met wat ze doen.

Wat was er met Michael Jackson? Vergeet zijn gezicht, zijn kinderen, zijn huid en zijn mondkapje. Kijk hoe hij danste en hoe hij lachte. En hoor nog eens wat hij zei tegen Martin Bashir:

mb: How do you write a song?
mj: See, the thing is, artists seem to get in the way of the music. Get out of the way of the music! Don’t write the music!
mb: The dance as well?
mj: Same thing.
mb: What’s going through your mind when you’re dancing?
mj: I’m not thinking. Thinking is the biggest mistake a dancer could make. You have to feel… You become the bass, you become … you become the clarinet and the flute and strings and the drums…

Onthoud: “Thinking is the biggest mistake a dancer could make.” Now dance. And don’t stop.

EDIT: Ach kijk…. de muziek is veranderd… de lieverds krijgen klachten van de copyright mafia, want cultuur is niet is dat je deelt, cultuur is iets dat je steelt. Is het u ook wel eens op gevallen dat goed betaalde muzikanten ongeveer zo lang leven als dat ze meer geld waard zijn dan dood?

Anyhoe, Michael krijgt er meer de geest van creative commons van, hier is er nog een:

Wellicht dacht u dat ik het wachtwoord van mijn blogje kwijt was, zozeer verwaarloos ik de verwoording van mijn schijnoplossingen. Dat is niet het geval. Het is slechts gebrek aan goesting en inspiratie. En het doet mij inzien hoe belangrijk ledigheid is. De zomer komt of is al gearriveerd. Bereid u voor op ledigheid. Doe niets.

Ledigheid is niet des duivels oorkussen! Ledigheid is een bron van liefde en inspiratie! Creativiteit ontstaat uit niets, immers dat wat ergens vandaan komt, lag eigenlijk al voor de hand en is nauwelijks creativiteit te noemen. Het is de spontane manifestatie van fenomenen uit ledigheid die… ach.

De wereld is woest en draait door. Ik word als loonslaaf afgeleid door de nodige transpiratie die inspiratie in de weg staat. Ik heb u met andere woorden niets zinnigs te vertellen. Maar ik neem mij voor, alleen nog over liefde te schrijven. Grimmige liefde soms, dat wel.

Gelukkig is er voor u Dominee Gremdaat, hoeder van het woord. Laat u inspireren. En wees lief, vooral voor homo’s, want dat zijn altijd van die creatieve mensen.

“I’m trying very hard to imagine something more annoying than twitter and it’s making my head hurt. I can only picture a guy actually following me around all day, tapping me on the shoulder and saying “Hey, hey, hey–pay attention to me!” 24-hours-a-day.”

Die gast heeft een punt.

Ik Twitter. Niet. Althans, de tagline hierboven onder ‘schijnoplosser’ is een Twitter feed. Waarom Twitter ik toch niet? Ik snap Twitter niet. En ik geloof Twitter ook niet. Ik geloof dat alleen wannabe-cool-politici, nerds en 2.0 muzikanten zonder cd-verkoop Twitteren.