1
Op het nieuwe rooster van de yogaschool staat ineens op zaterdagmiddag ‘yoga for men’. De les wordt gegeven door twee mannen. In de gemengde kleedkamer is er discussie. Een gay-meisje weet dat dit in Amerika een rage is. Onder homo’s. Zouden ze dat hier wel weten? Zouden de yogadocenten homo zijn? Van één denken we zeker te weten van niet. Over de ander bestaat twijfel.

Zou ik naar mannenyoga gaan? Nee, ik ben wel eens gevraagd een weekend mee te gaan houten penishakken, maar daar is het ook nooit van gekomen. Mannelijke mannendingen doen omdat we mannen zijn vind ik meer iets voor vrouwen in de jaren zeventig.

2
Mijn werk op de hogeschool begint dit cursusjaar met lezingen en discussie over ego-ontwikkeling bij adolescenten. Voor de hogeschool is die discussie van belang, omdat de menselijke ontwikkeling van studenten hun studieontwikkeling wel eens in de weg zou kunnen staan – en dat kost geld. Binnen één uur heb ik één keer van een man en twee keer van een vrouw gehoord dat de ego-ontwikkeling van meisjes iets voor loopt op die van jongens.

In een toelichting (door een vrouw) van een reeks ontwikkelingsfasen vraagt een mannelijke collega: ‘Hier is wel sprake van een reeks feminiene criteria die…’ Hier is duidelijk een man op zijn pikkie getrapt! …die in het onderwijs worden gewaardeerd, maar die misschien alleen maatgevend zijn voor…’ Hij wordt overstemd door hoongelach!

Een blik op de voorgehouden ontwikkelingsfasen doet mij vermoeden dat deze zijn terug te voeren op de ontwikkeling van communicatieve vaardigheden. Onze welvaart, zoals u zich vagelijk kunt herinneren, ontlenen wij niet aan hoog ontwikkelde communicatieve vaardigheden, maar aan superieure technologische ontwikkelingen. De toekomst van een ‘kenniseconomie’ gaat ook in die richting. Hoger onderwijs zou zich daar rekenschap…

3a
Gisteravond zag ik een film. Ice Age 3. Een mammoetvrouwtje is zwanger. Ze wordt daarbij gehinderd door haar mammoetmannetje die zenuwachtig, sullig en onzeker om haar heen danst, zich geen raad wetend met de situatie. Gelukkig weet zij wel raad, heldhaftig commandeert ze hem de film door, voortdurend meer moed tonend dan haar man, de sulle domme kracht.

3b
Een vriendin van me vertrouwde me toe dat ze tijdens haar zwangerschap soms uren depri en alleen op de bank zat. Zich eenzaam en verlaten voelend, machteloos wachtend op haar man. Die was dan gewoon even bij de buren. Tja, hormonen. Ze kon er hartelijk om lachen.

Telt u komende tijd in films, reclames en tv-series eens hoe vaak mannen worden voorgesteld als sullige beren met een klein hartje, machteloos en onschadelijk onder de glimlach en een knipoog van sterke vrouwen. Stel dat vice versa vrouwen (nog) zo werden afgebeeld…

Eigenaardig genoeg vond ik deze politieke declamatie bovenop een berg. Wat zou ermee bedoeld zijn?

Is het een teken van ouderdom of slechts vervreemding als de ironie der dingen je begint te ontgaan…?

Wat ziet u hier? Een been van mevrouw schijnoplosser. En wat nog? Een biertje. En wat kost een biertje op een warme toeristische zomerdag op een terrasje in een park in Freiburg? €1,50. Poeh! Hahahaha!