Reversie
28 december, 2009Rrrrrreversie. Oeps. Op 1 januari 2010 blijkt dat het geen 1 januari 2010, maar 1 januari 2008 is geworden. We gaan terug in de tijd.
Nog geen twintig jaar later (1990) maakt men zich ernstige zorgen om de sociale cohesie. Op het politieke wereldtoneel lijkt het er sterk op dat het oostblok zich wil verschuilen achter een muur. Maar ook op maatschappelijk niveau raken mensen steeds verder van elkaar verwijderd.
Vroeger stonden mensen voortdurend met elkaar in contact via im, cam, sms, social networking sites, email en telefoon. Thuis zowel als onderweg, je was nooit alleen, altijd onderdeel van een groot netwerk van vrienden en vrienden van vrienden. Zelfs alleen op hun kamer waren jongeren aan het gamen met tientallen anderen. Netwerken waren niet beperkt tot landsgrenzen, maar dekten de hele wereld.
Verloedering heeft toegeslagen. Internet noch mobile internet devices bestaan nog. Zelf mobiele telefoons bestaan niet meer. Door de sterk gestegen prijzen van telecommunicatie bellen jongeren elkaar nauwelijks nog. Sociale organisatie is volkomen chaotisch, slechts als je elkaar lijfelijk tegen komt heb je contact. Dit kan slechts tot rampspoed leiden!
De teloorgang van internationale contacten leidt tot internationale vervreemding en uiteindelijk tot alle mogelijke spanningen en oorlogen die daaruit voort kunnen komen. Nog even en het is normaal dat alleen dorps-, en buurtgenoten elkaar kennen. De sociale kring beperkt zich tot de eigen familie met de eigen bekende vaste patronen, persoonlijk ontwikkeling en groei komen tot stilstand.
Jeugd trekt zich terug tot het passief consumeren van voorgekauwde informatie uit boeken in plaat van zelf diverse informatie te garen via het internet. In reuzachtige bibliotheken moet men getergd door trage bakken met complexe referentiesystemen op zoek naar altijd verouderde informatie.
De meeste burgers krijgen hun wereldbeeld voorgeschreven door een handvol televisiezenders; het juist functioneren van een volwassen democratie staat onder druk. Economen vrezen voor de wereldeconomie nu informatie onbetaalbaar dreigt te worden.
Contacten met verre vrienden worden nog slechts onderhouden per papieren post. Gebrek aan interactie in dit medium leidt ertoe dat men nog uitsluitend over het eigen welvaren schrijft of hier een klaagzang over ophangt. Men spreekt van ‘verzakelijking en formalisering van het taalgebruik’. De ziel is eruit.
De ander komt in een brief van enkele pagina’s in slechts enkele regels voor: ‘Hoe gaat het met jou? Je schreef me over je nieuwe tuinhuisje? Is Liesje alweer over haar waterpokken heen?’ Het is onmogelijk nog oog te hebben voor iemands gemoed met dit empathie-loze medium. Slechts begaafde woordkunstenaars weten iets van vervoering over te brengen.
De overigens steeds jeugdiger ogende koningin heeft zich in haar kersttoespraak bezorgd uitgesproken over de verschraling van de samenleving die voortkomt uit de teruggang in technologie. Christelijke bewegingen waren de eerste om haar boodschap te onderschrijven: Als het niet langer mogelijk is een open discussie te voeren over geloof en ethiek, reiken de maatschappelijke gevolgen veel verder dan dreigende eenzaamheid voor een steeds groter wordende groep burgers.
